Revista Reformador

Esflorando o Evangelho

Problemas do amor

“…que vosso amor cresça cada vez mais no pleno conhecimento e em todo o discernimento.” – Paulo. (Filipenses, 1:9)

O amor é a força divina do Universo. É imprescindível, porém, muita vigilância para que não a desviemos na justa aplicação.

Quando um homem se devota, de maneira absoluta, aos seus cofres perecíveis, essa energia, no coração dele, denomina-se “avareza”; quando se atormenta, de modo exclusivo, pela defesa do que possui, julgando-se o centro da vida, no lugar em que se encontra, essa mesma força converte-se nele em “egoísmo”; quando só vê motivos para louvar o que representa, o que sente e o que faz, com manifesto desrespeito pelos valores alheios, o sentimento que predomina em sua órbita chama-se “inveja”.

Paulo, escrevendo à amorosa comunidade filipense, formula indicação de elevado alcance. Assegura que o “o amor deve crescer, cada vez mais, no conhecimento e no discernimento, a fim de que o aprendiz possa aprovar as coisas que são excelentes”.

Instruamo-nos, pois, para conhecer.

Eduquemo-nos para discernir.

Cultura intelectual e aprimoramento moral são imperativos da vida, possibilitando-nos a manifestação do amor, no império da sublimação que nos aproxima de Deus.

Atendamos ao conselho apostólico e cresçamos em valores espirituais para a eternidade, porque, muitas vezes, o nosso amor é simplesmente querer e tão-somente com o “querer” é possível desfigurar, impensadamente, os mais belos quadros da vida.

Problemoj de la amo

“… ke via amo abundu ankoraŭ plie kaj plie, en scio kaj ĉia saĝo.” – Paŭlo. (Filipianoj, 1:9)

Amo estas la dia forto de la Universo. Nepre necesas tamen multa viglado, ke ni ĝin ne deturnu de la ĝusta apliko. Kiam homo sin dediĉas absolute al siaj pereemaj kasoj, tiu energio en lia koro nomiĝas “avareco”;

kiam li turmentiĝas pri defendo de siaj posedaĵoj, sin rigardante la centro de la vivo en la loko, kie li troviĝas, tiu sama forto fariĝas “egoismo”; kiam li nur trovas motivojn por laŭdi, kion li valoras, kion li sentas kaj kion li faras, kun evidenta malŝato pri aliulaj valoroj, la sento, kiu lin superregas, nomiĝas “envio”.

Kiam Paŭlo skribas al la amema filipiana komunumo, li formulas vastampleksan rekomendon. Li certigas, ke “amo devas abundi ankoraŭ plie kaj plie, en scio kaj ĉia saĝo, por ke lernanto aprobu la plej bonajn aferojn”.

Ni do instruiĝu por scii.

Ni kleriĝu por distingi.

Intelekta kulturo kaj morala perfektiĝo estas imperativoj de la vivo, kiuj al ni ebligas esprimi amon, ĉe la precipeco de la sublimiĝo, kiu nin proksimigas al Dio.

Ni atentu la apostolan konsilon kaj kresku, laŭ spiritaj valoroj, por la eterna vivo, ĉar multfoje nia amo estas simple voli, kaj nur per “voli” eblas senpripense difekti la plej belajn bildojn de la vivo.

//////////////////
Fonte: XAVIER, Francisco C. Fonte viva. Pelo Espírito Emmanuel. 1. ed. 9. imp. Brasília: FEB, 2015. cap. 91.